अधुरो प्रेमको कथा

काठमाडौँको एक सानो गाउँमा समीर र रिमा हुर्केका थिए। समीर एउटा सामान्य परिवारको केटा थियो भने रिमा एक प्रतिष्ठित परिवारको छोरी। उनीहरू सँगै विद्यालय जान्थे, तर कहिल्यै एकअर्कासँग गहिरो मित्रता गर्न सकेका थिएनन्। समीरलाई रिमाको रूप र व्यक्तित्व सधैं आकर्षित गर्थ्यो, तर उसको लाज र समाजिक डरले कहिल्यै उनलाई आफ्नो भावना व्यक्त गर्न सक्ने अवसर दियो थिएन।

समीरका लागि, रिमा केवल एक साथी होइन, एक सपना जस्तो थिइन्। विद्यालयको वार्षिकोत्सवको समय, समीरले पहिलोपटक रिमासँग सँगै नृत्य गर्ने अवसर पाएको थियो। त्यो साँझ समीरलाई थाहा भएको थियो कि उसले रिमालाई आफ्नो जीवनको सबैभन्दा महत्वपूर्ण व्यक्ति बनाउन चाहन्छ।

रात्रि समापनपछि, समीरले आफ्नो भावना रिमासँग बाँड्ने साहस जुटायो। उनले रिमाको हात समाते र भने, "रिमा, मैले धेरै समयदेखि तिमीलाई एउटा विशेष तरिकाले मन पराउँछु। मसँग यो कुरा साझेदारी गर्न चाहन्छु कि तिमी मेरो जीवनको अनमोल हिस्सा हौ।"

रिमा केही क्षणको लागि चुप लागिन्, उसका आँखा थोरै गहिरो सोचमा थियो। उनले हाँस्दै भने, "तिमीलाई थाहा छ, समीर, म पनि तिमीलाई सधैं एक मित्रको रूपमा मात्र होइन, केहि विशेषको रूपमा पनि हेर्छु।"

त्यो दिनपछि उनीहरूको सम्बन्ध नयाँ मोडमा प्रवेश गर्यो। उनीहरू अझ नजिक जान थाले, र समीरको प्रेम धेरै गहिरो हुँदै गयो। तर, एक दिन रिमाले समीरसँग कुरा गर्दै भनिन्, "समीर, हाम्रो सम्बन्धलाई अब धेरै गहिरो नबनाउँ, हाम्रो भविष्यलाई लिएर केहि प्रश्नहरू छन्। म आफैंलाई अझ धेरै समय दिन चाहन्छु।"

समीरको मनलाई यो कुरा गहिरो चोट पुर्यायो। उनलाई थाहा थियो कि रिमा अहिले अनिश्चित छ, तर उसले प्रेमको साँचो अर्थ बुझ्न चाहन्थ्यो। रिमाको निर्णयलाई सम्मान गर्दै, समीरले सोचे, "के मैले उसलाई गहिरो प्रेम गरें भने पनि, उसले आफैंलाई पहिचान गर्न र आत्मनिर्भर हुन चाहन्छ भने म कसरी उसलाई बाधा पुर्याउन सक्छु?"

समीरले रिमालाई थाहा दियो कि उसले सधैं उसको साथ रहनेछ, चाहे जसरी पनि। समय बित्दै गयो, र रिमा केही समयपछि आफ्नो सपनाहरू पछ्याउन विदेश गइन्। समीरको मन दुःखी थियो, तर उसले सधैं रिमाको शुभकामना गर्दै हर्षका साथ त्यो निर्णयलाई स्वीकार्यो।

वर्षौं पछि, रिमा नेपाल फर्केपछि, उनीहरूले फेरि भेट गरे। रिमा अब आत्मनिर्भर र पूर्ण भएकी थिइन्। समीरले त्यो दिनलाई सम्झदै भने, "तिमी जान्दैनौं रिमा, मैले कति समय तपाईको प्रेमको लागि प्रतीक्षा गरें, तर अब थाहा पाएँ कि प्रेम भनेको केवल साथ हुनु होईन, यसले अर्कोलाई आफ्ना सपना पूरा गर्न स्वतन्त्रता दिनु पनि हो।"

रिमा मुस्कुराउँदै भनिन्, "तिमी साँचो प्रेमका उदाहरण हौ, समीर।"

उनीहरूको भेट एक नयाँ अध्यायको आरम्भ भयो। उनीहरू अब मात्र प्रेमी र प्रेमिका होइन, आत्मसम्मान र समझदारीका साथ जीवन बिताउने साथी बनेका थिए।